Header Ads


Düz Dünya Gerçeği eser miktarda uyanmış, sorgulayabilen, cesur ve özgür beyinler içindir. Bu sarsıcı gerçeği herkes gibi önce reddedip alay edeceksiniz. Olur da tüm yargıları bir kenara bırakıp sabırla ve sakince incelerseniz doğuştan kazanılmış bu zeki programlamayı kırabilir ve gerçekleri içeri alabilirsiniz.
Üzerindeki en güçlü programlamayı kırmaya cesaretin var mı? Yok mu?

Peki 'CERN' de neler oluyor ?



Avrupa Nükleer Araştırma Örgütü, CERN deki fizikçiler ve mühendisler ─söylediklerine göre─ evrenin temel yapısını araştırmaktadır. Araştırmacılar Dünya'nın en büyük ve en karmaşık bilimsel aletlerini kullanarak maddenin en temel parçacıklarını (temel bileşenlerini) incelemektedirler. Bunun için parçacıkları ışık hızına yakın hızda hareket ettirerek çarpıştırırlar. Fizikçiler parçacıkların çarpışma anında elde ettikleri ipuçları ile doğanın temel yasalarını anlamaya çalışırlar.

Manyetik alanların ve çarpışma anında çıkan enerjinin moleküler düzeyde etkisi ancak böyle bir labaratuvar ortamında test edilebilmektedir. Manyetik alan değişimleri, maddenin farklı fazlarında atom altı parçacıklarda karar verici önemli bir rol oynadığı düşünülmektedir.

Antik medeniyetlerin elektrik ve manyetik alan kullanımında oldukça başarılı olduklarını tahmin etmekteyiz. Levitasyon, simya ve diğer bilim dalları ile maddenin bazen formunun değiştirilmesi bazen de hareket ettirilmesi konusunda çalışmışlar bizlere de bunları anlayabileceğimiz yapılar ve işaretler bırakarak anlatmışlar diye düşünüyoruz.

Düz Dünya Grubu olarak biz maddenin değişken manyetik alanların moleküler dizilime etkilerini teorik olarak araştırırken, pratik olarak CERN'de de aslında bunu yaptıklarını izlemekteyiz.

CERN’de kullanılan en önemli enstrümanlar parçacık hızlandırıcı ve dedektörlerdir. Işınlar birbirleri ile ya da sabit hedeflere çarpışmadan önce hızlandırıcılarla parçacık ışınlarının enerjisi arttırılır. Dedektörler de çarpışmayı gözlemler ve sonuçları kaydeder.

ANTIPROTON DECELERATOR (ANTİPROTON YAVAŞLATICI)



Antiproton Decelerator (AD) anti madde çalışmaları için düşük enerjili karşıt protonları üreten eşsiz bir makinedir ve karşıt atom oluşturur. Yavaşlatıcı, farklı deneyler de kullanılmak üzere anti proton ışınları üretir.

PS (Proton Sinkrotron) den gelen proton demeti metal bir blok içinden ateşlenir. Bu çarpışmalar çok sayıda antiprotonu kapsayan çok sayıda İkincil parçacıkları oluşturur. Bu Antiprotonlar karşıt atom yapmak için gerekli çok fazla enerjiye sahiptir. Her yöne rastgele hareket eden farklı enerji değerlerine sahip bu antiprotonları, AD ler de deneylerde kullanılabilecek antimadde üretmek için kullanışlı uysal düşük enerjiye çevirirler.

Metal bloktan farklı açılarda çıkan antiprotonlar AD'ye ulaşmadan önce odaklanırlar. Sadece enerjilerin bir kısmı AD de depolanır. AD halkaları manyetik ve bükücü mıknatıslardan oluşmuştur, bu mıknatıslar antiprotonların güçlü elektrik alanları içerisinde yavaşlatırken aynı yol üzerinde kalmasını sağlar. enerji dağılmaları ve Antiprotonların yollarından sapmaları “soğutma” adı verilen bir teknikle azaltılır. Antiprotonlar birkaç kez soğutma evresine sokularak ışık hızının onda biri kadar yavaşlatılır. Daha sonra hazır duruma gelen antiprotonlar antimadde deneylerinde kullanmak için aktarılır.

ELENA (Extra Düşük Enerjili Antiproton) (Extra Low Energy Antiproton) yeni yavaşlatma halkası yakında yetkili olacaktır.AD ile birliştiğinde bu sinkrotron 30 metre çevresindeki antiprotonları da yavaşlatır ve enerjilerini 50 faktör azaltır. 5.3 MeV’tan 0.1 MeV’ta düşürür. Elektron yavaşlatma sistemi ışın yoğunluğunu arttırır. Deneylerin verimliliğini artırmak ve yeni deneyler için önünü açmak için. Hapsedilen antiproton sayıysını 10 dan 100 faktöre çıkarır.


THE LARGE HADRON COLLIDER  (BÜYÜK HADRON ÇARPIŞTIRICISI)


Büyük Hadron Çarpıştırıcısı (LHC) Dünyanın en büyük ve en güçlü parçacık hızlandırıcısıdır. İlk kez 10 Eylül 2008 de çalışmaya başladı. LHC, tanecikleri hızlandırmak için enerjilerini artıran 27 kilometrelik yol boyunca bir dizi süper-iletken mıknatıs halkalarından oluşur.

Tanecikler çarpışmadan önce hızlandırıcı içinde, iki yüksek enerjili parçacık demetleri ışık hızına yakın hızda hareket ettirilir. Işınlar, iki ayrı vakumlu tüp içinde ışın borularında zıt yönlerde hareket ettirilir. Tanecikler süper iletken elektromıknatısların oluşturduğu güçlü bir manyetik alan tarafından halka içinde yönlendirilerek hızlandırılır.

Süper iletken elektromıknatıslarda enerji kaybının olmaması için bağımsız enerji santralleri inşa edilmiştir. Süper mıknatıslar sıvı helyum kullanılarak -273 derece C'ye kadar soğutulur.

Bu nedenle, hızlandırıcının çoğu, mıknatısları ve diğer tedarik hizmetlerini soğutan bir sıvı helyum dağıtım sistemine bağlıdır.
Hızlandırıcı çevresinde farklı çeşit ve büyüklükte binlerce mıknatıs kullanılmıştır. Işınları bükmek için 5-7 metre aralıklarla 1232 tane çift kutuplu, 15 metre aralıklarla 392 tane dört kutuplu mıknatıs bulunmaktadır. Parçacıkların çarpışma şansını artırmak için çarpışma bölgesine yaklaştıkça mıknatıslar daha sık aralıklarla yerleştirilmiştir.


Hızlandırıcı etrafındaki ışınları yönlendirmek için binlerce farklı çeşit ve boyutta mıknatıs kullanılır. bunlar, kirişleri büken 15 metre uzunluğunda 1232 dipol mıknatıs ve her biri 5-7 metre uzunluğunda, kirişlere odaklanan 392 dört kutuplu mıknatıs içerir. çarpışmadan hemen önce, çarpışma ihtimalini arttırmak için parçacıkları birbirine yaklaştırmak için bir başka tip mıknatıs kullanılır. parçacıklar o kadar küçük ki, onları çarpıştıran görev, 10 kilometre arayla iki iğneyi yarı yolda buluşturacak kadar hassas bir şekilde ateşlemektir.

LHC , dünyanın en büyük makinedir. planlamak ve inşa etmek için on binlerce bilim adamı, mühendis ve teknisyen yer aldı ve bilimsel bilginin sınırlarında çalışmaya devam etmektedir.

The Proton Synchrotron (PROTON SENKRONİZASYON)


Proton Sinkrotron (PS), CERN'in hızlandırıcı kompleksinin önemli bir bileşenidir, burada genellikle Proton Synchrotron Booster ile protonlar ya hızlandırılır ya da iletilir.

Düşük Enerjili İyon Halkalarından (LEIR) gelen ağır iyonlar farklı tipte parçacıkları dengeleyip deneyler de kullanılması sağlanmıştır. 24 Kısım 1959 da ilk protonlar PS tarafından hızlandırılmıştır, PS kısa bir süre dünyanın en yüksek enerjili parçacık hızlandırıcısı görevi yüklenmiştir. Başlangıçta PS CERN'in amiral gemisi hızlandırıcısı iken, laboratuvar 1970'lerde yeni hızlandırıcılar inşa edildikten sonra görevi bu hızlandırıcılara devretti ancak halen hızlandırıcılara parçacık tedarik etmede görevine devam etmektedir. Tarih boyunca bir çok değişikliklere uğrayarak proton demeti yoğunluğu bin kat arttırılmıştır.

PS çevresi 628 metre olup, 277 konvansiyonel (oda sıcaklığında) çift kutuplu elektromıknatıstan oluşur, Hızlandırıcı 25 GeV kadar çalışır. Protona ek olarak, alfa parçacıkları (helyum çekirdeği), oksijen ve kükürt çekirdekleri, elektronları, pozitron ve anti proton hızlandırmıştır.

THE SUPER PROTON SYNCHROTRON (SÜPER PROTON SENKRONİZASYON)

Süper Proton Sinkrotron-Süpr Proton Senkronizasyon- (SPS) CERN'in kompleksinin ikinci büyük hızlandırıcı makinesidir. Çevresi yaklaşık 7 kilometre olup, Süper Proton Sinkrotronu partikülleri alır NA61 / SHINE ve NA62 deneyleri, COMPASS deneyi için ışınlar sağlamak için onları hızlandırır ve Büyük Hadron Çarpıştırıcısına gönderir. Ayrıca yakında parçacıkları hızlandırmak için yeni teknikler test etmeyi amaçlamaktadır.

1976 yılında açıldığında SPS CERN'in parçacık fiziği programının önemli bir taşıyıcısı oldu. Araştırmada SPS ışını protonun iç yapısına yollanarak antimadde ile ilgili bilgiye ulaşabilmek ve evrenin ilk anlarında ki maddenin egzotik formlarını araştırmak. SPS anti proton çarpıştırıcısı ile beraber “W” ve “Z” parçacıkları bulundu. Bu keşif 1983 te Nobel ödülü aldı.

SPS 450 GeV’a kadar çalışır. SPS’de 1317 konvansiyonel (oda sıcaklığı) elektromıknatıslar bulunur. 744’ü dipol (ikiz kutuplu) ışın bükücü elektromıknatıstan oluşur. Hızlandırıcı pek çok farklı tür parçacıkları ele almıştır (kükürt ve oksijen çekirdekleri, elektronlar, pozitronlar, proton ve karşıt protonlar)

LINEAR ACCELERATOR 2 (DOĞRUSAL HIZLANDIRICI)


Doğrusal hızlandırıcı 2 (Linac 2), CERN'deki deneylerde kullanılan protonların başlangıç noktasıdır. Doğrusal hızlandırıcılar silindirik iletkenleri şarj etmek için radyo frekansı boşluklarını kullanır. Protonlar, dönüşümlü olarak pozitif veya negatif yüklü kondüktörlerden (ileticilerden) geçer. Protonların arkasındaki kondüktörler parçacıkları iterken öndeki kondüktörler parçacıkları çekerler ve bu sayede protonların hız kazanmasını sağlar. Küçük dört kutuplu mıknatıslar, protonların kirişte (yolda) sapmadan kalmasını sağlar.

Proton kaynağı, Linac 2'nin bir ucundaki bir şişe hidrojen gazıdır. Hidrojen atomu elektriksel aln boyunca ilerleyerek elektronlarından kurtulur ve bu sayede hidrojenin sadece protonları hızlandırıcıya girmiş olur. Diğer uca ulaştıklarında, protonlar 50 MeV enerjiye ulaşır ve kütlesinin % 5'ini kazanır. Daha sonra, daha yüksek bir enerjiye taşıyan CERN'in hızlandırıcı zincirindeki bir sonraki adım olan Proton Sinkrotron Destekleyicisine girerler.

Proton kirişleri, atış başına 100 mikro saniyeye kadar hidrojen şişesinden atılır. Atışlar, yeterli miktarda proton üretilinceye kadar tekrar tekrarlanır.

Linac 2, Linac 1'in yerini aldığı 1978 yılında faaliyete geçti. Başlangıçta CERN'in hızlandırıcı kompleksinde takip eden hızlandırıcılar için daha yüksek yoğunluklu kirişlere izin vermek için inşa edildi. Linac 2, 2020'de Linac 4 ile değiştirilecek.


Kaynak :
http://home.cern/about/accelerators/antiproton-decelerator
http://home.cern/topics/large-hadron-collider